*335* صبح‌ دروغ‌

*335* صبح‌ دروغ‌


دوباره‌ چادر مشكی‌ به‌ سر كشید سحر

حدیث‌ مرگ‌ پسر را مگر شنید سحر

یكی‌ نگفت‌ چراغان‌ كهكشان‌ از چیست؟‌

ستاره‌سوختنم‌ را مگر ندید سحر؟

كبوتر دل‌ من‌ بود یا ستاره‌ی‌ صبح‌

به‌ خانه‌ آخر شب‌ آمد و پرید سحر

قدم‌ به‌ راه‌ نهاده‌، نفس‌نفس‌ می‌زد

شتاب‌ داشت‌ كه‌ از ابتدا برید سحر

ز برق تیغ‌ فلك‌ ناگهان‌ به‌ خاك‌ افتاد

به‌ خاك‌ نامده‌ در خاك‌ آرمید سحر

نه‌ صبح‌ راست‌ كه‌ صبح‌ دروغ‌ بود؛ دروغ!‌

سپیده‌ سر نزده‌ گشت‌ ناپدید سحر

به‌ رغم‌ مدّعی‌ مه‌نشین‌ شب‌فرجام‌

شب‌، آفرید سپیده.‌ نیافرید، سحر!

محمّد مستقیمی راهی

نوشته شده در تاریخ یکشنبه 1395/12/22    | توسط: محمَد مستقیمی (راهی چوپانانی)    | طبقه بندی: شعر،     |
نظرات() 

اشتراک و ارسال مطلب به:

کاریکلماتور 36

نوشته شده در تاریخ یکشنبه 1395/12/22    | توسط: محمَد مستقیمی (راهی چوپانانی)    | طبقه بندی: کاریکلماتور،     |
نظرات() 

اشتراک و ارسال مطلب به:

پیچک

شبکه اجتماعی فارسی کلوب | Buy Website Traffic | Buy Targeted Website Traffic